انواع متفاوتی از قطعات همانند صفحه کلید ، صفحه نمایش ، دیسکت ها ، درایور های DVD و واحد های پروازش ، که یک سیستم کامپیوتری را تشکیل می دهند بنام سخت افزار شناخته می شوند . هر ساله ، انتظار مردم این است که برای محصضولات و سرویس ها هزینه بیشتری پرداخت کنند . کامپیوتر و ارتباطات نقطه متقابل این این موضوع هستند ، بویژه در بخث هزینه های مربوط به سخت افزارهای پشتیبانی کننده این تکنولوژی ها . برای دهه ها ، هزینه های سخت افزار بسرعت در حال نزول بود ، حتی اگر شتاب بسیار نداشت . این حالت معروف به قانون مور ( Moore’s law ) است ، بنام شخصی که برای اولین بار روند Gordon Moore را بیان کرد ، این فرد از بنیان گذاران شرکت Intel است ، شرکتی که بخش اعظمی از پردازنده کامپیوتر های شخصی را تولید می کند .
این قانون به ویژه در ارتباط با میزان حافظه ای که کامپیوتر ها برای برنامه ها در اختیار دارند ، میزان فضای ذخیره سازی ثانویه ( همانند دیسک ) برای نگهداری برنامه ها و داده ها برای مدت زمان طولانی ، و سرعت پردازنده های آنها سرعتی که در آن کامپیوتر ها برنامه های خود را به اجرا در می آورند ( یعنی ، انجام کار ) صادق است .
رشد مشابهی هم در عرصه ارتباطات رخ می دهد ، که در آن هزینه ها بسرعت با توجه به افزایش پهنای باند کاهش می یابد تا رقابت جذاب تر شود . ما عرصه دیگری را نمی شناسیم که در آن تکنولوژی بسرعت در حال رشد و تکامل باشد و از سوی دیگر هزینه ها هم بسرعت در حال نزول باشد . می توان به جرات گفت که چنین رشد شگفت انگیزی در عرصه کامیپوتر و ارتباطات محصول انقلاب اطلاعاتی است .